سيد علي اكبر تهراني خواهرزاده ناصرالدين شاه بوده كه پس از انقراض سلسله قاجار و آغاز حكومت پهلوي از تهران گريخته و به مردم آب پرده پناهنده شده بود.پيشينيان سخنهايي در مورد عقل و ذكاوت و سواد و سخنان نغزش گفته اند . او تا سال 1364 هجري قمري(1324 هجري شمسي) كه بدرود حياط گفت ميهمان مردم آب پرده بود.آرامگاه  وي  در قبرستان فعلي آب پرده ميباشد.